Piano

 

Afhankelijk van de vaardigheden van de student wordt er aandacht besteden aan het volledig beheersen van het fenomeen harmonie.

 

Vanaf de simpelste drieklank progressie met hoofdgraden tot en met 5 en 6 stemmige zettingen met uitgebreide cadensen. De scheiding tussen "jazz-harmonie"en "klassieke harmonie" komt dus te vervallen.

 

Simpele cadensen en geharmoniseerde toonladders in alle toonsoorten leveren dezelfde technische problemen op als ingewikkelde oefeningen met scales en substituten.

 

Je wordt gemotiveerd daadwerkelijk bij het begin te beginnen en je wordt op weg geholpen met het ensemble repertoire wat betreft voice leading en 'comping', akkoordsymbolen en andere nomenclaturen.

 

Het leren denken in graden neemt in de lessen een steeds voornamere rol in.

 

Het transponeren van stukken naar een aantal toonsoorten is een deel van het huiswerkpakket . Op de piano heeft het transponeren van een stuk of schema verstrekkende gevolgen voor vingerzettingen etc.

 

I VI II V I in C,F Bb zijn 'makkelijke grepen' maar in E of B een nachtmerrie.

 

Om kort te gaan: een paar voicinkjes leren en vervolgens de rest van het jaar 3 of 4 stukken blijven spelen lijkt niet langer iets van deze tijd.

 

Voorts wordt er aandacht besteden aan alle vervangers van V7. Dus niet alleen subV7/I.

 

Voor standards worden zoveel mogelijk de oorspronkelijke akkoorden gebruikt en niet de typische II-V-I maalstroom.

 

Dit alles geeft je een gefundeerde kennis van muziek alsmede een grondige techniek en inzicht.